Miłość dziwna to sprawa, czasami wiary w niej brak.

krocząc ścieżkami życia, pod górę wyznacza nam szlak.

I coraz trudniej uwierzyć, że kochać - to znaczy żyć.

że można śmiejąc się tęsknić , naprawdę kochanym być.



Tylko trzeba nam wiary, z ufnością otworzyć swe dłonie,

tego wszyscy pragniemy, miłość nienawiść pochłonie.

Serce dozna radości, na szczyty marzeń sie wzniesie,

miłość otworzy nam bramy, jak gołąb nadzieję przyniesie.



Bo miłość budzi sie z wolna, dojrzewa jak róży pąk,

gdy ja pielęgnujesz, zatacza cudowny krąg.

A wtedy wszystko jest jasne, jak zorzy poranny blask,

nie znajdziesz cienia zwątpienia, od nocy aż po brzask.



Popatrz oczami serca, a miłość od nowa zagości,

nie trać wiary, cierpliwość - towarzyszem mądrości.

Doznasz wtedy uczucia, odkryjesz piękniejszy świat,

poczujesz lekkość na duszy, jakby ubyło ci lat.